Heime

daud dis

isblå, bleik

blendande, fjetra

fagre Hekla

frose, vakker, lokkar

gåtefull tek tåka til

eg trur på troll

frå truande tinden

flyg kvite vinden

over vandrande vatten

var

vart eg

meg

hengjer frå matt spegel

fekk vengjer

flaug eg så

med ljå

sparde fe

full av ull

takk

land

av is

gråmose

og dis